धरणातील पाणीसाठा शहरांकडे वळवण्यात आल्याने जलसंकट अधिक गंभीर होण्याचा इशारा शेतकरी देतात

पुणे : पुणे जिल्ह्यातील खेड तालुक्यातील भामा नदीवरील भामा आसखेड धरण सुमारे दोन दशकांपासून ३० गावांसाठी जीवनदायी ठरले आहे. मात्र, एकेकाळी गावकऱ्यांच्या समृद्धीचे प्रतीक असलेले तेच धरण लवकरच त्यांच्या दुःखाचे कारण बनू शकते.भामा आसखेडच्या पाण्यावर संपूर्णपणे अवलंबून असलेल्या या गावांना येत्या काही वर्षांत भीषण टंचाईचा सामना करावा लागणार असल्याचा इशारा कार्यकर्ते व शेतकरी देतात. जलद-विस्तारित होणाऱ्या शहरी आणि औद्योगिक क्षेत्रांसाठी धरणाच्या पाण्याच्या आरक्षणात सातत्याने वाढ होत असल्याने, शेतीसाठी फारच कमी शिल्लक राहिल्याने ही चिंता निर्माण झाली आहे.राज्य पाटबंधारे विभागाच्या म्हणण्यानुसार, गेल्या दशकभरात, पुणे महानगरपालिकेसाठी (PMC) 2.67 TMC, आणि पिंपरी चिंचवड महानगरपालिकेसाठी (PCMC) आणखी 2.15 TMC पाणी राखून ठेवण्यात आले होते. याशिवाय, चाकण औद्योगिक पट्ट्यातील १९ गावे याच धरणातून पिण्याचे पाणी घेतात.आता चाकण आणि आळंदी नगरपरिषदांनीही भामा आसखेडच्या पुरवठ्यातील वाटा मिळावा यासाठी नव्याने प्रस्ताव सादर केले आहेत. या मागण्या मंजूर झाल्यास, धरणाच्या एकूण 7.35 TMC क्षमतेपैकी, 6 TMC पेक्षा जास्त पाणी शहरी आणि निमशहरी वापरासाठी वळवले जाईल, सिंचन आणि ग्रामीण वापरासाठी 1.5 TMC पेक्षा कमी शिल्लक राहील असा अधिकाऱ्यांचा अंदाज आहे.धरण ज्या अंतर्गत येते त्या कृष्णा खोरे विकास महामंडळाचे मुख्य अभियंता एचटी धुमाळ यांनी TOI ला सांगितले की, “राज्य सरकारने धरणाखालील कमांड एरियाचे पाणी आरक्षण रद्द केले आहे. त्यामुळे आम्हाला धरणाचा डावा आणि उजवा कालवा सिंचन प्रकल्प रद्द करावा लागला. आम्ही धरणाच्या पाठीमागील गावातील शेतातील पाणी पिण्यासाठी वापरण्यासाठी पाणी आरक्षित करण्याला सरकारने प्राधान्य दिले आहे. उद्देश“शेतकऱ्यांसाठी, वाढती शहरी मागणी आपत्ती दर्शवते. “येथील पाण्याचे संकट ‘टिकिंग टाईम बॉम्ब’मध्ये बदलत आहे,” असे सत्यवान नवले म्हणाले, स्थानिक कार्यकर्ते जे अनेक वर्षांपासून या समस्येचा पाठपुरावा करत आहेत. “या गावांमधील 2,300 हेक्टरपेक्षा जास्त शेतजमीन केवळ भामा आसखेड धरणावर सिंचनासाठी अवलंबून आहे. एकदा का शहराच्या पाइपलाइनने त्यांचा पूर्ण कोटा काढायला सुरुवात केली की, शेतकऱ्यांसाठी काहीच उरणार नाही.”नवले आणि इतर कार्यकर्त्यांनी सरकारच्या नियोजन निर्णयांवर प्रश्नचिन्ह उपस्थित केले आणि धरणाच्या उजव्या आणि डाव्या कालव्याचे प्रकल्प मध्यभागी कसे रद्द केले गेले याची आठवण करून दिली. “प्रकल्प अचानक बंद होण्यापूर्वी डाव्या कालव्याचे सुमारे तीन किलोमीटरचे बांधकाम पाहिले होते,” नवले म्हणाले. कालवे पूर्ण झाले असते तर शेतकऱ्यांना भरवशाची सिंचन व्यवस्था मिळू शकली असती, उलट ज्यांनी एकेकाळी धरणासाठी जमिनी दिल्या त्यांना आता पाण्यापासून वंचित ठेवले जात आहे. ही क्रूर विडंबना आहे,” खेड येथील शेतकरी कार्यकर्ते शांताराम सरवदे म्हणाले.“PCMC च्या समर्पित पाणी पाईपलाईन प्रकल्पाचे काम अंतिम टप्प्यात आहे,” असे राज्य जलसंपदा विभागातील एका वरिष्ठ अधिकाऱ्याने सांगितले. “चाकण आणि आळंदी या दोन्ही परिषदांना अनेक वर्षांपासून पाण्याच्या भीषण संकटाचा सामना करावा लागत आहे. वाढती लोकसंख्या आणि औद्योगिक विस्तार लक्षात घेऊन त्यांचे प्रकल्प प्राधान्याने हाताळले जात आहेत. एकदा पूर्ण झाल्यावर शेतीसाठी कमी पाणी उपलब्ध होईल.”अधिकाऱ्याने पुढे सांगितले की, चाकण आणि तळेगावच्या आसपास झपाट्याने होत असलेल्या औद्योगिकीकरणामुळे कारखाने आणि निवासी वसाहतींमधील पाण्याची मागणीही वाढणार आहे. “औद्योगिक वाढ प्रगतीचे प्रतीक म्हणून पाहिली जाते, परंतु ती किंमत मोजून येते – शेतीसाठी पाण्याचा पहिला अपघात होईल,” असे आणखी एका अधिकाऱ्याने सांगितले.तज्ज्ञांचे म्हणणे आहे की पाणी आरक्षित करण्यापूर्वी जमिनीचे शास्त्रीय विश्लेषण केले पाहिजे. भामा आसखेडची परिस्थिती संपूर्ण महाराष्ट्रात मोठ्या प्रमाणावर प्रवृत्ती दर्शवते, जिथे मुळात सिंचनासाठी बांधलेली धरणे शहरी पिण्याच्या पाण्याच्या गरजा पूर्ण करण्यासाठी पुन्हा वाटप केली जात आहेत. अलिकडच्या वर्षांत एकट्या पुणे जिल्ह्याने अशा अनेक बदलांचे साक्षीदार केले आहेत, नवीन औद्योगिक क्षेत्रे आणि शहरी परिषद जलाशयांमधून काढल्या गेल्या आहेत, जे पूर्वी ग्रामीण कमांड क्षेत्रासाठी होते, असे तज्ञ आणि अधिकाऱ्यांनी सांगितले.“समस्या फक्त पाणीपुरवठ्याची नाही – ती धोरणांच्या प्राधान्यांबद्दल आहे,” असे प्रकल्पाशी परिचित असलेले सेवानिवृत्त सिंचन अभियंता म्हणाले. “शहरांचा विस्तार होत राहतो, आणि त्यांच्या राजकीय दबावामुळे पाणी वाटप त्यांच्या बाजूने सुधारले जाण्याची हमी मिळते. कमी आवाज असलेले शेतकरी टंचाईचा सामना करण्यास उरले आहेत. जोपर्यंत राज्य समतोल निर्माण करत नाही, तोपर्यंत ग्रामीण भागातील समस्या अधिकच वाढतील,” असे आणखी एक सेवानिवृत्त पाटबंधारे अभियंता जोडले.नऊ डाउनस्ट्रीम बंधारेही धोक्यात. भामा आसखेड धरण फक्त त्याच्या तात्काळ कमांड एरियासाठी काम करत नाही. हे डाउनस्ट्रीम नऊ कोल्हापूर प्रकारच्या धरणांना देखील समर्थन देते जे त्याच्या नियमित विसर्जनावर अवलंबून असतात. कमी होणारे विसर्जन, कार्यकर्ते चेतावणी देतात की, या लहान जलाशयांवर मोठ्या प्रमाणात परिणाम घडवून आणेल आणि अनेक लगतच्या गावांमध्ये सिंचन वाहिन्या कोरड्या होतील.एकदा का पाणी वितरण शहरी वापराकडे इतके झुकले की, भामा आसखेडच्या कमांड एरियात थेट नसलेल्यांनाही टंचाई जाणवेल. “ही केवळ स्थानिक समस्या नाही – ही एक संपूर्ण इकोसिस्टम धोक्यात आहे,” एका तज्ञाने सांगितले.शेतकरी आता राज्य सरकारला पाण्याच्या आरक्षणाचा आढावा घेण्याची आणि शेतीसाठी आरक्षणाची मागणी करत आहेत. शेतकरी कार्यकर्ते शांताराम सरवदे म्हणाले, “नागरीकरण अपरिहार्य आहे, परंतु आपले अस्तित्वही तेवढेच आहे.”